第102章 折辱1
人坠入水中,漫出去层层叠叠的水浪。
浴桶一人时还算宽敞,再容下一人,便有些逼仄拥挤,两人必不可免的肌肤相贴,压过胸口的水面,令她喘息困难。
而他,勒住腰间的手一寸寸收紧。
她眼中的慌乱更浓,手脚僵硬的不敢动一下,嗓音哀求着,眸中泪色点点,眼梢染红生媚,“大公子…不要在这儿…”
换来男人一声低笑。
染着星点的邪气。
他前探些,牙齿咬住她的耳垂,低喃一声:
“晚了。”
锦鸢想要退开,晚矣。
……
赵非荀起身,将她从浴桶中抱起,水沿着二人哗啦啦的滴落,他随手扯了件干净的外衣将她罩住,离开耳房,绕过屏风,将她扔在拔步床上。
锦鸢的眼睛被外衣罩住,听觉分外灵敏。
她听见赵非荀的脚步声离开,生出念头来——
他真的放过自己了?
锦鸢双手抓住外衣下压,视线重见光明。
屋中残阳如血,鲜艳的教人心惊。
她还未来得及高兴,又听见脚步声折返,她一颗心猛地下坠,贝齿紧咬着下唇,抓着外衣的指尖收紧,几乎要抠入掌心。
究竟…
要怎样才能结束……
她心生绝望。
审核驳回修改,删减字数,凑字数,求审核大大删减后通过,水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水水